روى آورد و در مدرسهء آقا بابا خان حجرهاى گرفت و ادبيات را همانجا آموخت . در سال 1364 ق به حوزهء علميهء قم پيوست و سطح را به پايان برد . خارج فقه و اصول را از آيات : سيد حسين طباطبائى بروجردى و سيد محمّد رضا گلپايگانى و دروس حكمت و اخلاق را از آيتاللّه سيد روح اللّه خمينى استفاده نمود . سفرهاى تبليغىاش بيشتر در كرمان انجام مىشد و به همين خاطر به افتخار دامادى آيتاللّه شيخ محمّد حسين رخشاد « آقا نجفى » نايل گشت .
در سال 1343 ش ( 1384 ق ) در اثر مبارزات و فشارهاى رژيم حاكم ، به نجف اشرف عزيمت نمود و از محضر آيات : سيد روح اللّه خمينى و سيد ابو القاسم خوئى بهرهها برد ، و همواره در تعطيلات به ايران رفت و آمد داشت . سالها در نجف اشرف به اقتباس از انوار معرفت و دانش علوى اشتغال داشت و توانست مراحل والائى در علم و عمل بدست آورد . سرانجام در سال 1357 ش ( 1398 ق ) به حوزهء علميهء قم بازگشت و در ايام تعطيل و تبليغ به تهران و كرمان رهسپار مىشد .
ايشان براى مباحثه و محكوم كردن صوفىها در تمام خانقاهها رفته و با آنان گفتگو مىكرد . گاهى با لباس مبدل با ساير فرق شيخيه و مخصوصا بهائىها نشست و برخاست داشت و ميدان گفتگو را باز مىگذاشت . او در كرمان جلسات هفتگى درس اخلاق داشت ، و معمولا از كتابهاى آيتاللّه ميرزا جواد ملكى تبريزى از قبيل :
لقاء اللّه و مراقبات السنه ، براى جوانان مستعد بيان مىكرد . همچنين كتاب معراج السعاده ( اثر نراقى ) را براى مبتديان توصيه مىكرد .
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 1321
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص١٣٢١