خانم فاطمه امامى زنجانى ( 1291 - 1368 ق )
خانم فاطمه امامى دختر شكر اللّه ميرزا ، فرزند لطف اللّه ميرزا ، فرزند عبد اللّه فتحعلى شاه قاجار ، متخلص به ( فاطمه ) و همسر علامه ميرزا عطاء اللّه امام جمعهء ابهر و مادر آيتاللّه شيخ زين العابدين امام ابهرى ، كه تولدش به سال 1291 ق در زنجان اتفاق افتاده است .
ايشان علاوه بر آموختن مقدمات تا شرح لمعه نيز تحصيل نموده ، و در شعر و شاعرى طبعى سرشار و روان داشته ، كه به قول خود : شعر و شاعرى را از پدر به ارث برده است .
از آثار او :
1 - تحفهء فاطميه ( اشعار ) ، 2 - هديهء فاطميه ( اشعار ) .
اشعار زير از اوست :
نصيحت
خوبست كه بادهء محبت نوشى * با خلق خدا كبر و حسد نفروشى
چون شمع بهر جمع تو بخشى نورى * بر سوختنت ز بهر مردم كوشى
*
اى آنكه قد افراخته چون سرو سهى * زربفت به تن كلاه شاهانه نهى
بر سوز دل فتادگان گاهگهى * بنگر ، بنوازشان ، بيك نان تهى
اندرز به بانوان
خانم آزاد تو آزاده باش * كار وطن را ز دل آماده باش
ترك نما زيور بيگانه را * كفش و كلاه و كمر و شانه را
باد مده ثروت كاشانه را * شاكر از اين حسن خدا داده باش