مجموعههاى شعرى ايشان عبارتند از :
1 - ديوان الموسوى ، كه در سال 1397 ق به چاپ رسيد .
2 - القصيدة الموسوية ، كه در سال 1404 ق به چاپ رسيد .
3 - معالى الدرر فى رثاء النبى صلّى اللّه عليه و آله و سلم و آله الميامين الغرر ( در پايان كتاب بعضى از اشعار پدر خود و جمعى از شعرا گنجانده شده است ) كه در سال 1405 ق به چاپ رسيد .
وى در روز چهارشنبه 9 / جمادى ثانى / 1414 ق مطابق با 3 / آذر / 1372 ش در منزلش در قم درگذشت ، و در قبرستان بقيع به خاك سپرده شد .
خاطرات
در حدود سال 1406 ق در حوالى پمپ بنزين واقع در جادهء اراك در شهر قم منزلى اجاره كرديم و چند ماهى ( حدود يك سال ) در آنجا اقامت داشتيم ، در همسايگى ما عدهاى از اهالى عرب خوزستان ( جنگزده ) بودند كه در ميان آنان مردى بود در طول ايام سال مجالس احياى ذكر اهل بيت عليهم السّلام در منزلش بر پا مىنمود . پس از مدتى كوتاه بنده به مجلسش راه يافتم . و در اندك زمانى به قول معروف « مقرب الخاقان » شدم . شايد هفتهاى چهار الى پنج شب يا روز در آن مجلس حضور پيدا مىكردم و در سمت راست ايشان ( سيد فاخر ) مىنشستم .
وى عمامه به سر نداشت بلكه پارچهء سياهى ( چفيه ) روى سر مىانداخت ، كمرش كمى خميده بود و محاسن سفيد و كوتاهى داشت . هميشه به حاضرين نصايح پدرانه و مواعظ ارزشمند مىنمود . در طب قديم ( گياهى ) مطالعاتى هم داشت . و به شعر محلى ( حسچه ) گرايش شديدى پيدا كرده بود و اشعار زيادى حفظ كرده بود و بهندرت شعر قريض هم مىسرود .
و بسيار جهات اخلاقى را رعايت مىكرد و هميشه به ياد خدا بود ، سيماى