وى دورهء مقدمات و ادبيات را نزد آيات : سيد ذبيح اللّه حائرى ، سيد معصوم قهستانى ، سيد على مهدوى و سيد على آيتى آموخت . در سال 1360 ق به مشهد مقدس رفت و شرح لمعه را نزد علامه سيد احمد يزدى « نهنگ العلماء » تلمذ كرد ، و پس از چهار سال به تهران عزيمت نمود ، و قسمتى از دروس سطح را نزد آيات : سيد احمد حسينى شهرستانى و سيد محمّد مصطفوى قائينى استفاده نمود .
در سال 1374 ق به نجف اشرف مهاجرت كرد ، و در مدرسهء آيتاللّه بروجردى سكنى گزيد ، و بقيهء سطوح را خدمت آيات : سيد مرتضى خلخالى ، شيخ مجتبى لنكرانى ( كفايه و مكاسب ) ، و شيخ محمّد فاضل قائينى به انجام رسانيد . و از دروس خارج حضرات آيات : سيد يحيى مدرسى يزدى ( در فقه و اصول ) ، ميرزا حسن بجنوردى ( در فقه و اصول ) ، سيد محسن طباطبائى حكيم ( در فقه ) ، سيد محمود شاهرودى ( در فقه ) ، و ميرزا باقر زنجانى ( كتاب النكاح ) ، استفادهء شايان برد .
واعظى در سال 1395 ق به قم مهاجرت كرد و به تدريس و اقامهء جماعت پرداخت ، و در سال 1406 ق به مدت يك سال به عنوان « امام جمعهء قاين » منصوب گرديد ، و مجددا به قم بازگشت .
از آثار او
1 - تقريرات اصول بجنوردى .
2 - تقريرات اصول مدرسى يزدى .