بعد از آنكه دوران نقاهت پس از سكته را مىگذرانيد از حالش سؤال شد ، جواب داد كه : به حمد اللّه دكترها به من اجازهء مطالعه دادهاند . عجب است از انسانى كه در بستر مرض اينگونه مژده از بهبودى خود مىدهد ، و عجيبتر آنكه در آخرين مرض كه منجر به بسترى شدن ايشان در بيمارستان شهريار تهران گشت ، نسخهء كتاب اصول فقه خود را همراه داشت و تصحيح مىنمود . دريغ و افسوس آن نسخهء تصحيح شده ، و كتاب به پايان نرسيده ، همراه جنازهء ايشان به قم بازگشت .
در وصيتنامهء خود به فرزندش جناب آقاى سيد مهدى علامه « حفظه اللّه » سفارش فرموده ، كه : سه كتاب از نوشتهها و تأليفاتش را در كفناش همراه او بگذارند ، يكى « آراء حول القرآن » كه در آن عدم تحريف قرآن را اثبات نمود ، و يكى كتاب « عبد اللّه بن عباس » كه در دفاع از شخصيت عبد اللّه بن عباس و رد اتهامات وارده بر او نوشته بود ( و ايشان مىفرمودند كه من مزد اين كتاب را از مولاى متقيان امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السّلام مىخواهم ، زيرا عبد اللّه بن عباس را به خاطر امير المؤمنين عليه السّلام تهمت زدند . ديگرى كتاب « منظومهء چهارده معصوم عليهم السّلام » بود كه در مدح و مرثيهء ائمهء اطهار عليهم السّلام و با قريحهء خود سروده بود ، و همچنين فرموده بود كه يك خاتم عقيق به همراهش بگذارند و به حمد اللّه به وصيتاش عمل شد . درود بر تو كه تمامى لحظات عمرت را با توحيد و عشق به مذهب تشيع و علاقه به ائمهء معصومين عليهم السّلام سپرى كردى ، و حتى در گور سرد نيز نخواستى كه شعائرت از تو جدا باشند و با آنچه مأنوس بودى مدفون شدى .
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 1144
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص١١٤٤