او در سال 1301 ق در دزفول متولد گرديد .
تحصيلات عالى
وى مقدمات را نزد پدرش آموخت و در دوران جوانى جهت تكميل تحصيلات خود به نجف اشرف مشرف شد ، و به مدت سه سال از آن حوزهء كهن بهره گرفت و به زادگاه خود مراجعت نمود ، و در درس آيتاللّه شيخ محمّد رضا معزى حاضر گشت .
اقامت در اهواز
نامبرده در سنين سىسالگى در اهواز مقيم شد ، و مسجد بزرگى را بنياد نهاد كه هماكنون به نام خود ايشان - واقع در خيابان شريعتى - معروف است . و در طول مدت اقامت اهواز به امامت جماعت و تعليم آداب و فرائض دينى مشغول بود .
هجرت به تهران
ايشان در سال 1320 ش به تهران مهاجرت كرد ، و با داشتن سن بالا از جديت و تحرك ايشان نكاست ، و در منطقهء جواديه واقع در جنوب شهر تهران مسجدى بنا نمود كه قسمتى از هزينه آن را شخصا تأمين كرد ، و در همان مسجد به اقامهء جماعت و پاسخگويى به حوايج مذهبى و اجتماعى مردم مشغول شد .
و در ضمن از دروس و ابحاث علمى غافل نشده ، و در درس خارج آيتاللّه سيد احمد خوانسارى شركت جست ، و خود را نيز مشغول تأليف كتاب « منهاج العارفين » نمود .
او علاوه بر فعاليتهاى مذهبى و علمى در زمينههاى سياسى و اجتماعى فعاليتهاى چشمگيرى داشتند ، تا جايى كه يكى از اعضاى مؤثر و فعّال روحانيون مشهور به « اصحاب چهارشنبه » بودند ، كه اين مجموعه با موضعگيرى مردمى و ملّى