شيخ عبد الرّحمن صالحى لرستانى ( 1291 - 1355 ق )
حاج شيخ عبد الرّحمن فرزند علامه ميرزا محمّد صالح و نوهء ملا ابراهيم بروجردى ، ملقب به « صالحى لرستانى » و متخلص به « حيرت » ، از دانشمندان و فضلا و سياستمداران بود .
او در سال 1291 مطابق با دى / 1252 ش در « خرمآباد » - مركز استان لرستان - متولد گرديد .
پدرش از دانشمندان و بزرگان بود ، و در خرمآباد سكونت اختيار كرد ، و در سال 1321 ق درگذشت .
در حوزههاى علميه
شيخ عبد الرحمن مقدمات را نزد پدر خود در خرمآباد آموخت ، آنگاه به بروجرد منتقل شد و به خواندن متون كتب درسى پرداخت ، و سرانجام راهى حوزهء كهن نجف اشرف شد ، و از محضر آية اللّه آخوند ملا محمّد كاظم خراسانى دروس عالى را استفاده و به زادگاه خود مراجعت نمود .
وى جزو مشروطهخواهان بود و در اين راه گامهاى مؤثرى برداشت ، و اين مطلب را در اشعار خود نيز ثبت و منعكس كرده است .
ايشان به نمايندگى مجلس شوراى ملّى از خرمآباد ، دورهء پنجم ( 1342 ق مطابق با 1302 ش ) ، دورهء ششم ( 1344 ق مطابق با 1305 ش ) ، و دورهء هفتم ( 1347 ق