سيّد عبد الحجة ايروانى « تبريزى » ( 1311 - 1395 ق )
سيد عبد الحجة فرزند آيتاللّه سيد على و نوهء سيد عبد اللّه ايروانى تبريزى ، از دانشمندان و اساتيد معروف حوزهء علميهء تبريز بود .
وى در سال 1311 ق مطابق با 1272 ش در شهر تبريز ديده به جهان گشود .
پدرش از علماى طراز اوّل و برجستهء ايروان به شمار مىرفت و به علت وارستگى و مقام معنوى ، در زمان حيات مورد احترام خاص و عام بود و پس از رحلت در سال 1324 ق هم آرامگاه وى در ايروان مزار اهل ايمان گرديد . وى داراى كتابخانهء نفيسى بود كه آن را بر طلاب و مشتغلين به تحصيل وقف نمود . از جمله آثار قلمى او ، حاشية على تشويق السالكين است . مختصرى از حالاتش در نقباء البشر 4 / 1471 آمده است .
سيد عبد الحجة پس از طى مقدمات و سطوح ، به نجف اشرف رهسپار شد و از فقهاى نامدار آن سامان از جمله آيتاللّه شيخ محمّد حسين غروى اصفهانى استفاده نمود . و پس از نيل به درجهء عالى علمى به زادگاه خود مراجعت نمود .
مدرسهء خواجه على اصغر تبريز زير نظرش اداره مىشد و در تربيت طلاب تلاش زيادى بذل نمود .