وى مردى فاضل ، خليق ، متواضع ، مهربان و مورد احترام ساير طبقات و در زمينهء كمك به ضعفا و مستمندان و رفع حوايج نيازمندان كوشا بود .
ايشان سالهاى متمادى مرتبا به عتبات عاليات مىرفت و هر دفعه پنج يا شش ماه در آنجا توقف مىكرد و به تهذيب نفس و تحصيل كمالات مىپرداخت .
مرحوم شيخ محمّد كلباسى در كتاب خود « خاندان كلباسى » دربارهء ايشان چنين مىنويسد : « ميرزا عبد الجواد حامى فقرا و ضعفا بود و غالب عمر خود را در زيارات ائمهء اطهار و معصومين عليهم السّلام صرف مىنمود » .
هميشه موفق به سحرخيزى و تهجد و محبوب القلوب بين الناس بود .
مخصوصا اهل اصفهان علاقمند به ايشان بودند و در نزد ملّت و دولت وجاهت تام داشت .
از آثار او
1 - منهاج السالكين در آداب حج و زيارت مدينهء منوره .
كلباسى در روز شنبه 19 / جمادى اوّل / 1387 ق مطابق با 4 / شهريور / 1346 در سن 68 سالگى در بين راه تهران - اصفهان ( در نزديكى دليجان ) دچار حادثه ناگوار تصادف شد و جان سپرد . پيكرش در روز يكشنبه در اصفهان تشييع و به قم انتقال داده شد و در يكى از حجرات صحن بزرگ حضرت معصومه عليها السّلام - به طرف قبله - به خاك سپرده شد .
از او اولاد ذكورى باقى نماند و هنگام مرگ فقط داراى دو دختر بود .
- منابع
1 - تاريخ رجال خاندان كلباسى ( خطى - محمّد على معلم حبيبآبادى ) .
2 - تاريخ علمى و اجتماعى اصفهان 3 / 229 .
3 - تذكرة القبور يا دانشمندان اصفهان 295 .
4 - خاندان كلباسى ( خطى - شيخ محمّد كلباسى ) .