ميرزا عباس صفاء السلطنه نائينى ( صفا ) ( - ح 1358 ق )
ميرزا عباس ملقب به ( صفاء السلطنه ) و متخلص به ( صفا ) فرزند دانشمند ميرزا على و نوهء ميرزا محمّد مجتهد نائينى ، از بزرگان و ادباى معروف بود وى به خاندان مشهور و علمى « بقائى » نائين انتساب دارد .
پدرش از فضلا و معاريف بود كه در سال 1319 ق درگذشت و لقب ( صفاء السلطنه ) اش به همين فرزند رسيد .
جدّش از مجتهدان و علماى نامدار دورهء قاجاريه بود كه در سال 1305 ق به ديدار معبود شتافت .
مرحوم حجت بلاغى در كتاب خود ( تاريخ نائين ) دربارهء ايشان چنين مىنويسد : « يكى از فرزندان حاج ميرزا محمّد ، ميرزا عباس خان صفاء السلطنه است . شعر نيكو مىسرود و يكصد و پانزده سال عمر كرد » . بنابراين عبارت تولد ميرزا عباس در حدود سال 1243 ق مىتوان پيشبينى كرد ولى نام جدّ را به جاى نام پدر در اين نوشته اشتباه كرده است .
استاد سيد احمد حسينى اشكورى در كتاب ( تراجم الرجال ) خود چهرهء ادبى ايشان را چنين معرفى مىنمايد : « در ادبيات فارسى مسلط بود و شعر را زيبا مىسرود . خط نستعليقاش عالى بود . وى با اينكه در مناصب دولتى بود از امور فرهنگى غفلت نكرد و در زبان فرانسوى تسلط داشت . محل اقامتش تهران بود و در شعر به « صفا » تخلص مىكرد » .
از آثار او : 1 - ديوان اشعار .
صفاء السلطنه در حدود سال 1358 ق در تهران چشم از جهان خاكى فروبست