ورود حضرت فاطمه معصومه سلام اللّه عليها به قم « * »
در تاريخ قم و ساير كتب تواريخ و سير نوشتهاند كه « در سال دويست از هجرت ، مأمون ( خليفهء عباسى ) حضرت امام على بن موسى الرضا عليهما السّلام را از مدينه به مرو طلب نمود به جهت عقد بيعت به وليعهدى آن جناب و در سنهء دويست و يك خواهر مكرمهء آن حضرت به جهت اشتياق به زيارت برادر از مدينه به طرف مرو بيرون آمد ، و چون به ساوه رسيد بيمار شد . پرسيد كه تا قم چقدر مسافت است ؟ او را گفتند : ده فرسخ است . خادم خود را امر فرمود كه او را به قم برد ، خادم او را به قم آورد و در سراى موسى بن خزرج بن سعد اشعرى فرود آمد .
روايت صحيح و درست آن است كه چون خبر به آل سعد رسيد همه اتفاق كردند كه قصد ستّى فاطمه كنند و از او درخواست نمايند كه به قم آيد . از ميان ايشان موسى بن خزرج تنها در آن شب بيرون آمد و چون به شرف ملازمت ستى فاطمه رسيد زمام ناقهء او بگرفت و به جانب شهر بكشيد و به سراى خود او را فرود آورد و هفده روز در حيات بود چون او را وفات رسيد بعد از تغسيل و تكفين و نماز
هامش
( * ) . اين بخش ، از كتاب « تاريخ قم » تأليف مرحوم « شيخ محمّد حسين ناصر الشّريعه » متوفّاى 28 محرّم 1380 ق . ص 73 تا 141 عينا نقل شده است .