موسى بن خزرج در زمينى كه او را به بابلان بود آنجا كه امروز روضهء مقدسهء اوست دفن كرد و بر سر تربت او از بورياها سايه ساخته بودند تا آنگاه كه زينب دختر محمّد بن على الرضا عليهم السّلام ( امام نهم ) اين قبه بر سر تربت او بنا نهاد .
روايت كرد مرا حسين بن على بن حسين بن موسى بن بابويه از محمّد بن حسن بن احمد بن الوليد كه او را روايت كردند كه چون فاطمه را وفات رسيد ، بعد از غسل و تكفين او را به مقبرهء بابلان بر كنار سردابى كه از براى او ترتيب كرده بودند حاضر آوردند ، آل سعد با يكديگر خلاف كردند در باب آنكه ، كه سزاوار آن است كه در سرداب رود و فاطمه را بر زمين نهد و دفن كند ؟
پس از آن اتفاق كردند بر آنكه خادمى به غايت پير از آن يكى از ايشان « قادر » نام را حاضر گردانند تا فاطمه را در گور نهد و كسى را به طلب او بفرستادند و در ميان اين گفتگو از جانب رمله دو سوار برآمد دهن بربسته و روى بدين مردم نهادند ، چون به نزديك جنازهء فاطمه رسيدند از اسب فرود آمدند و بر فاطمه نماز گزاردند و در سرداب رفتند و فاطمه را دفن كردند پس از گور بيرون آمدند و برنشستند و برفتند و هيچكس را معلوم نشد كه آن دو سوار كه بودند و محرابى كه فاطمه عليها السّلام نماز كرده است در خانهاى از سراى موسى بن خزرج تا به اكنون ظاهر است » .
مؤلّف گويد : محراب مزبور در « ميدان مير » واقع است و اخيرا مسجد و مدرسه هم در آنجا ساختهاند و آن دو سوار كه مصنف تاريخ قم مىگويد ، محتمل است يكى پدر بزرگوارش موسى بن جعفر عليه السّلام و ديگرى برادر عالىمقدارش حضرت رضا عليه السّلام بودهاند ، « * » و اين دلالت بر نهايت جلالت قدر آن مخدره دارد زيرا امام است كه جز امام ديگرى او را دفن و كفن نمىنمايد ! همچنين ورود زيارتش از زبان امام و خبر دادن حضرت صادق عليه السّلام پيش از تولد پدر بزرگوارش به تولد آن مخدره و دفن
هامش
( * ) . ظنّ قوى آنست كه يكى از آن دو بزرگوار ، حضرت امام رضا عليه السّلام و ديگرى حضرت جواد عليه السّلام مىباشند . [ كريمهء اهل بيت ، ص 177 ] .