4 - الاجازة الكبيرة 53 .
5 - تاريخ قم 265 .
6 - رجال قم 111 .
7 - يادداشت خطى يك صفحهاى از آيتاللّه مرعشى نجفى .
شيخ حسين ليچائى گيلانى ( - 1375 ق )
او عالمى فاضل ، و شاعرى ماهر بود كه در اشعارش تخلّص « خاموش » را برگزيده بود .
در حوزهء نجف اشرف
آن جناب مدتى در خراسان مشغول تحصيل علوم دينى و معارف الهى بود ، و بعدا جهت تكميل تحصيلات فقهى و اصولى به نجف اشرف رهسپار شد ، و از محضر آيات : شيخ محمّد كاظم خراسانى و سيد محمّد كاظم طباطبائى يزدى استفاده نمود ، و پس از تكميل معلومات ، به رشت مراجعت كرد .
وى پس از بازگشت به رشت چندى همانجا اقامت نمود ، و از آنجا به « لشت نشاء » كه « ليچاء » يكى از قراى آن سامان است مهاجرت كرد ، و مشغول ترويج و تبليغ احكام الهى گشت .
ليچائى ، فوقالعاده از ماديات دور ، و در عالم روحانى و معنوى عروج كرده ، و در واقع يكى از زهّاد و پارسايان واقعى بود .
از آثار قلمى ايشان
1 - الفيهاى به نام « مواقع النجوم » ، در نظم كفاية الاصول .
2 - ديوان اشعار .
نمونهاى از اشعار آن جناب قصيدهء زير است :