شيخ حسين اهرى نجفى ( 1282 - 1386 ق )
حاج شيخ حسين فرزند فتح اللّه اهرى ، از دانشمندان و مشاهير اهر بود .
وى كه اهل رواسجان ( قرهنگوش ) شهرستان اهر است ، در سال 1282 ق در شهر اهر - استان آذربايجان شرقى - ديده به جهان گشوده بود .
شيخ حسين پس از فراگيرى مقدمات ، سطوح را نزد آيتاللّه شيخ عبد الغنى اهرى استفاده نمود . سپس در سال 1304 ق به تبريز رفت به تحصيل خود ادامه داد . در سال 1313 ق به نجف اشرف رهسپار شد و از محضر فقهاى آن ديار ، از جمله آيتاللّه سيّد محمّد كاظم طباطبائى يزدى بهرهها برد و خود اقدام به تدريس پرداخت .
در سال 1349 ق ( يعنى پس از 36 سال ) به زادگاهش اهر مراجعت فرمود و در « مدرسهء شمس » به تدريس خود ادامه داد ، و در آن منطقه مرجعيت وسيعى پيدا كرد . او از نظر اخلاقى و مردمدارى ، نمونهاى فوقالعاده بود .
از باقيات صالحات ايشان : بازگشايى مدرسهء علوم دينى اهر ، تعمير و مرمت مسجد سفيد كوچك و بزرگ ، و احداث غسالخانهاى براى مردگان در اهر ، مىتوان ياد كرد .
از آثار او :
1 - حديقة الأحباب ( در احاديث و علوم قرآنى ) .