سيّد حسين جزائرى شوشترى ( 1285 - 1365 ق )
سيد حسين فرزند علامه سيد محمّد على و نوه آيتاللّه سيد عبد اللّه موسوى جزائرى شوشترى ، از علماى معروف و مقيم تهران بود . نسبش با چند واسطه به علامه بزرگ و محدث گرانقدر سيد نعمة اللّه جزائرى مىرسد .
هجرت به حوزه نجف اشرف
وى پس از طى مقدمات و تحصيل سطوح در تهران و پس از درگذشت پدرش در سال 1306 ق ، رهسپار نجف اشرف گرديد ، و از محضر آيات : ميرزا حبيب اللّه رشتى و ميرزا حسين خليلى تهرانى استفاده نمود . آنگاه به تهران مراجعت كرد و به انجام وظايف دينى پرداخت .
ايشان يكى از مشاهير و استوانههاى زهد و تقوا به شمار مىرفت ، و از مصاديق بارز « مخالفا لهواه » بود .
درگذشت و اعقاب
وى در روز چهارشنبه 18 / محرم / 1362 ق مطابق با 5 / اسفند / 1321 ش در تهران در سن 77 سالگى رحلت كرد ، و پس از تشييع با شكوه ، به قم حمل و در كنار تربت آيتاللّه حائرى يزدى در حرم حضرت معصومه عليها السّلام به خاك سپرده شد .
فرزندانش :
1 - سيد ابو القاسم 2 - آية اللّه سيد صدر الدّين جزائرى ( 1313 - ذىحجه / 1396 ق ) و در صحن حضرت عبد العظيم حسنى عليه السّلام در شهر رى مدفون شد 3 - سيد محمّد على ( ميرزا كوچك ) 4 - سيد بزرگ .
منابع
1 - آثار الحجة 1 / 64 .