گذرانده است . همان سالها پايههاى اعتقادى و علمى و هنرى را براى او بنيان نهاده بود . مراحل تدريجى علوم صرف و نحو و معانى بيان و فقه و اصول را نزد علماى محترم و محقّق كرمانشاه فرا گرفت ، و از نظر تقوا و جدّيت در تحصيل نزد اساتيد و علماى محترم و بسيار مورد علاقه و محبّت آنان ، كه همگان بر فضيلت و شايستگى او معتقد و معترف بودند . مدّت ششماهى هم براى استفاضه از محضر اعلام محقّقين عتبات عاليات در آن اماكن شريفه مشرّف مىگردد ، اما گرفتاريهاى گوناگون زندگى توفيق اقامت دائم را به او نمىدهد ، لذا به زادگاه خود بازگشته و بازهم نزد علماى محقّق و مجتهدين صاحبنظر شهر به استفاضه مىپردازد ، و خود نيز على الدّوام به تدريس اشتغال داشته است . اواخر تحصيل آن جناب نزد آيتاللّه و مجتهد صاحبنظر حاج شيخ حسن علّامى بوده است .
صاحب كتاب « سردار كابلى » از آيتاللّه علّامى نقل مىكند كه مىفرموده است : « اگر كسانى كه من مىشناسم مجتهدند ، سيّد جواد سيّد المجتهدين است » و اين كلام علّامى بدان جهت بوده است كه او در اصول قائل به تجزّى در اجتهاد نبوده است و لذا خيلى از مجتهدين متجزّى در اجتهاد نبوده است و لذا خيلى از مجتهدين متجزّى را قريب الاجتهاد مىدانسته است . بين اين دو بزرگوار حاج شيخ حسن علّامى و سيّد جواد ، صداقت و صفاى دائمى در طول عمرشان برقرار و از كودكى تا به هنگام وفات هر دو اين مهر و محبّت استوار بود .
سيّد جواد چنان در ملكات تقوا و فضائل اخلاقى راسخ بود كه خيليها دربارهء او ارادتى بيش از معمول داشتند ، و او را در صفاى نفس و قداست باطن صاحب نفس مؤثر مىديدند و براى او فضائلى معنوى قابل بودند ، و به راستى كه او در اين عصر نمونهاى از گذشتگان صالح بود .
در وادى خط
سيّد جواد از اوايل بلوغ و جوانى خط نسخ را نزد خوشنويسان شهر آموخته ، و