به آنها حرف نزند . خدا كند كه اين حرف دروغ باشد ، اما به قرينه راست مىنمايد » .
ميرزا اسماعيل از سال 1310 تا 1314 ق علاوه بر مشاغلى كه دارا بود ، تمام ادارات گمرك ايران مستقيما زير نظر او قرار گرفت . در سال 1314 ق پس از عزل ميرزا على اصغر امين السلطان از صدارت و تبعيدش به قم ، امين الملك هم از سمتهائى كه داشت بر كنار شد و كارهايش بين اشخاص تقسيم گرديد . در اين هنگام به امين الملك اذيت و آزار زياد رساندند و مبالغى از او گرفته شد و بعد در محرم / 1316 ق وزير كشور شد . به واسطهء اين گرفتاريها و ناملايمات كه هيچ متوقع نبود ، ناخوش شد . ناخوشى وى دنباله پيدا كرد و در همين سال درگذشت .
مهدى قلى هدايت در كتاب خود « خاطرات و خطرات » در اين باب چنين مىنويسد : « وكيل السلطنه را بعد از او بلاها به سر امين الملك آوردند ، پول گرفتند .
در نتيجه امين الملك مريض شد و تا آخر حبس كردند و مريض بود و به زودى درگذشت » .
امين الملك بر خلاف برادرش امين السلطان شخصى بود : ممسك - مانند اكثر وزراى اين مملكت - ، خواهان منافع شخصى ، نسبتا منظم و مرتب و كمتر در احكام او ناسخ و منسوخ ديده مىشد . معلومات عربى و ادبى او نيز در حدودى كه درس خوانده خوب بود و به اين جهات و علل در ميان مردم اهميت داشت .
منبع
1 - شرح حال رجال ايران 1 / 127 .
شيخ اسماعيل بهارى همدانى ( 1320 - 1390 ق )
حاج شيخ اسماعيل فرزند علامه شيخ محمّد رضا بهارى همدانى ، از فضلاى تهران و دانشمندان بود .
وى در سال 1320 ق در بهار همدان متولد گرديد .