پس از سالها اقامت در آن سامان ، به زادگاهش بازگشت و به ترويج مذهب و ارشاد مردم پرداخت .
از آثار او
ابواب الرحمه ، كه در سال 1406 ق در قم به چاپ رسيد ( بدون آنكه نام خود را روى آن چاپ كند ) .
حسينى قمى در شعبان / 1416 ق در سن 92 سالگى در پى بيمارى در قم بدرود حيات گفت و پيكرش در قبرستان ابو حسين مدفون گرديد .
سيّد احمد خلخالى ( - 1365 ق )
سيّد احمد فرزند سيد محمود موسوى خلخالى ، از فقها و اساتيد بنام تبريز بود .
وى در نجف اشرف از شاگردان آيات : آخوند ملا محمّد كاظم خراسانى و سيد محمّد كاظم طباطبايى يزدى بود . هنگام مراجعت به ايران در تبريز توقف كرد و سطوح عالى را تدريس و شاگردان بسيارى تربيت نمود . ايشان در علوم حديث و حفظ اشعار و سخنورى يد طولا و توانايى زيادى داشت .
خلخالى در جريان انقلاب پيشهورى در آذربايجان ايران در سال 1324 ش از تبريز به تهران رفت و پس از مدت كوتاهى بدرود حيات گفت .
او در سال 1365 ق مطابق با 1325 ش در تهران درگذشت . پيكرش به قم حمل و در قبرستان خارج شيخ - مقبره اتفاق - به طور امانت مدفون گرديد ، و در حدود سال 1375 ق مطابق با 1334 ش طبق وصيت خود به نجف اشرف حمل و در وادى السلام به خاك سپرده شد . اتفاقا پس از گذشت چند سال در همان قبر مرحوم علامه سيد ابراهيم دروازهاى تبريزى مدفون گرديد .