مىشود شيخ ، در مورد آن حديث بحثهاى عميق و مهمى كرده ، با اينهمه از سر تواضع در آن جلسه در بحث شركت نكرده بود .
فقيه بزرگوار
بنا بر نقل علامه سيد محسن امين در « أعيان الشيعة » ايشان : عالمى فاضل ، فقيه ، اصولى ، باتقوا ، زاهد ، مشهور به فضل و گستردگى اطلاعات و دقت نظر بود .
حتى از نظر علمى به مرتبهاى بود كه بعضى ايشان را بر حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى ترجيح مىدادند .
موقعيت علمى ميرزا تا بدانجا بود كه حاج شيخ عبد الكريم گاهى در درس نظر ايشان را مطرح مىساخت ، و دربارهء آن بحث مىنمود . با اين حال ميرزا ، اين فقيه زاهد و بىريا از مقام و منصب و مرجعيت گريزان بود . و در هر فرصت مناسب از حائرى يزدى ترويج مىكرد و مىفرمود : ما يك علمدار داريم و همگى بايد دور او بچرخيم . نيز مىگفت : نگاه به درب منزل حاج شيخ عبد الكريم هم ثواب دارد ، شركت در درسش هم ثواب دارد .
شيخ ابو القاسم قمى ، فقيهى بود : ربّانى ، متواضع ، فروتن ، تارك هوا ، موحّد ، مخلص ، بىتكلف و مأنوس با فقرا و بىنوايان بود . خلاصه اينكه انسانى بود : كامل و الگو و مربّى اخلاق واقعى .
دكتر سيد محمّد بهشتى ، نقل مىكرد كه روزى از آيتاللّه خمينى پرسيدم : در زمان ورود شما به قم ، در حوزه درس اخلاقى وجود داشت ؟ ايشان گفت : درس رسمى اخلاق نبود . اما نمونههاى اخلاقى در حوزه ، از قبيل : شيخ ابو القاسم قمى وجود داشت . انسان مىتوانست زندگى ايشان را الگو و سرمشق قرار دهد .
استاد بهشتى همچنين نقل كردند كه آيتاللّه سيد حسين طباطبائى قمى مىفرمود : من منكر بودم كه در اين زمان با شرايط فعلى و فساد عمومى ، آدم كامل پيدا شود . تا اينكه شيخ ابو القاسم را در قم ديدم و . . . يقين كردم در اين عصر ، هم