ديگر در مردادماه / 1347 ش و آخرين بار در دىماه / 1348 ش به دستور دادرسى ارتش و به اتهام واهى استفادهء مجعول از نام و عنوان توليت بازداشت و پس از ماهها زندانى ، آزاد گرديد . در زندان آخرين ، مبتلا به عارضهء قلبى شد . . .
مرحوم توليت داراى فكرى باز و روشن و ديدى وسيع و جهانى بود . علاوه بر زيارت مكرر خانهء خدا و عتبات عاليات به كشورهاى آسيائى و اروپائى نيز سفر كرد .
همه جا در اين انديشه بود كه اسلام از راه پيشرفت علمى و فرهنگى و اجتماعى در سطح جهانى به اعلا درجهء كمال خود برسد و در برابر هجوم تمدن غرب استقامت و پايدارى كند و يكى از راههاى رسيدن به اين هدف را ، تربيت دانشمندان و بزرگان علم و دانش و سياست مىدانست و در اثر همين انديشه تمام ثروت خود را وقف كرد و با تأسيس « شركت سهامى طاهر قم » با سهام بىنام آزاد در اختيار كارهاى خيرى خود قرار داد .
در اواخر زندگى اعتبار احداث شهركى را در سالاريه تأمين نمود كه پس از وفات ايشان تكميل و اكنون به نام « شهرك امام » يا « بنياد مسكن » موسوم است .
دايرةالمعارف تشيّع در نتيجهء افكار و انديشههاى فرهنگپرورى توليت و به ياد ايشان در 1361 ش تأسيس شد و تدوين آن آغاز گرديد » .
چنانكه اشاره رفت وى نمايندهء مجلس شوراى ملى از قم در دورههاى يازدهم ( 1316 ش مطابق با 1356 ق ) و دوازدهم ( 1318 ش مطابق با 1358 ق ) و سيزدهم ( 1320 ش مطابق با 1360 ق ) و چهاردهم ( 1322 ش مطابق با 1363 ق ) و پانزدهم ( 1326 ش مطابق با 1366 ق ) و شانزدهم ( 1328 ش مطابق با 1369 ق ) و هفدهم ( 1331 ش مطابق با 1371 ق ) بود .
توليت سرانجام در روز جمعه 2 / رمضان / 1399 ق مطابق با 5 / مرداد / 1358 ش در سن 77 سالگى در قم بدرود حيات گفت . پيكرش در كنار مسجدى كه خود در بنياد مسكن ، احداث كرده بود ، به خاك سپرده شد . وى داماد علامه سيد
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 241
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص٢٤١