سيد محمّد حسين شهرستانى
پدرش سيد محمّد حسين ( 1255 در كرمانشاه - 1315 ق ) از مشاهير فقها و علماى كربلا بود و از لحاظ مادرى نسبش به علامهء بزرگ ، فقيه و اصولى نامدار آقا محمّد باقر وحيد بهبهانى مىرسد . او از شاگردان پدر ارجمند خود و ملا حسين فاضل اردكانى در كربلا بود و در علوم عقلى و نقلى مهارت كامل داشت . از جمله آثار قلمىاش مىتوان به : 1 - الاستصحاب 2 - حجية المظنة 3 - رسالة فى الخمس 4 - الخيارات 5 - سبيل الرشاد فى شرح نجاة العباد 6 - الصحيفة الحسينية 7 - الغديرية 8 - غاية المسئول و نهاية المأمول فى علم الاصول 9 - نان و دوغ 10 - رسالة فى اليد جهت تفصيل بيشتر به نقباء البشر 2 / 627 و معجم مؤلفى الشيعة 229 رجوع شود .
سيد ابو طالب پس از رشد و نما ادبيات را نزد علامه شيخ على مدرس يزدى به پايان برد و فقه و اصول را از محضر آيتاللّه سيد محمّد بحرانى ( پدر آيتاللّه سيد محمّد طاهر بحرانى ) استفاده نمود و بعدا به افتخار دامادى همين استاد نايل آمد .
علامه شهرستانى سرانجام به كرمانشاه نقل مكان كرد و در آنجا به ارشاد و هدايت پرداخت .
از آثار او
1 - الروح .
2 - تعاليق بر كتاب نان و دوغ ( اثر پدر خود ) .