پس از تشييعى باشكوه و اداى نماز ميت توسط آيتاللّه شيخ حسين وحيد خراسانى ، در وسط قبرستان شيخان به خاك سپرده شد .
منابع
1 - بيدارگر مصلح « يادنامهء آيتاللّه فاضل » .
2 - مجلهء آينهء پژوهش ، سال 1377 ش ، شمارهء 52 ، ص 112 ، بقلم شيخ ناصر الدّين انصارى .
شيخ ابو الحسن فقيهى قمى ( ح 1302 - 1359 ق )
شيخ ابو الحسن فرزند ملا محمّد و نوهء ملا محمود قمى ، معروف به « فقيهى » . از علما و اساتيد حوزهء قم بود .
او در حدود سال 1302 ق در قم ديده به جهان گشود .
تحصيلات
ايشان پس از طى مقدمات ، سطوح را نزد آيات : شيخ غلامرضا قمى « حاج آخوند » و ميرزا محمّد ارباب قمى به انجام رساند و خارج را از محضر آيات :
حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى و سيد ابو الحسن اصفهانى ( چند ماه ) استفاده نمود و به تدريس سطح در مدرسهء جانى خان پرداخت .
از آثار او
حاشية على كفاية الاصول ، به نام « درر » .
فقيهى در شهريور / 1319 ش مطابق با شعبان / 1359 ق در حدود سن 57 سالگى در اثر بيمارى قولنج روده در قم رحلت نمود و در جوار مزار شيخ ابو الصلت - واقع در پائين شهر خيابان آذر - مدفون شد .
فرزندش استاد على اصغر فقيهى ، تولد ايشان در سال 1336 ق در « محلهء آلوچو »