فاضل قبل از تولد پدر خود را از دست داد و تحت سرپرستى عموى خود حجة الاسلام سيد حسن مصطفوى درآمد . پس از نشو و نما نزد او مقدمات را تا قوانين خواند و قوانين و رسائل را نزد حجة الاسلام شيخ خان على خواتى فرا گرفت ، و پس از مراجعت علامه سيد محمّد سرور واعظ بهسودى « صاحب مصباح الاصول » از نجف اشرف و تأسيس حوزهء علميهء محمّديه در كابل ، بدان شهر شتافت و باقىماندهء سطوح را نزد آن فرزانه آموخت . او در سال 1390 ق مطابق با 1349 ش رهسپار نجف اشرف گرديد و باقى سطح را نزد شيخ صدرا بادكوبهاى ( كفايه ) و شيخ مجتبى لنكرانى ( مكاسب ) به پايان رساند . در دروس خارج حضرات آيات : سيد ابو القاسم خوئى و سيد محمّد باقر صدر شركت جست و مبانى علمى خود را استوار ساخت . همزمان با تحصيل به تدريس كتب سطح و كلام و حكمت پرداخت و شاگردانى را تربيت كرد .
استاد فاضل در اثر مظلوميت و محروميت ملت افغانستان ، در دوران تحصيل به حمايت از اين ملت ستمديده پرداخت و موفق به جلب حمايت علماى نجف نسبت به مجاهدان گرديد و به همين خاطر مورد تعقيب و تحت پيگرد نيروهاى امنيتى عراق قرار گرفت . ازاينرو در سال 1403 ق مطابق 1362 ش به قصد حج خانهء خدا مشرف شد و از آنجا به سوريه رفت و مدت ده ماه توقف نمود . سرانجام به ايران مهاجرت نمود و در حوزهء علميهء قم سكونت اختيار و از مبارزان شيعى كشور خود حمايت كرد و در سال 1405 ق به افغانستان رفت و مردانه قد علم كرد و تا دورترين نقاط نداى خود را رساند و مجاهدان را به وحدت و برادرى دعوت نمود و آثار مثبتى در اين راستا تحقق يافت .
وى در راه تحقق وحدت و همبستگى اسلامى ، از مؤسسان حزب وحدت اسلامى افغانستان و رئيس شوراى عالى نظارت و از اعضاى عالى قيادى دولت موقت آن كشور بود و در كنار اين مجاهدات پيگير سياسى ، لحظهاى از فكر محرومان و يتيمان نياسود و براى رسيدگى آنان ، دار الايتام و مؤسسهء خيريهء
تربت پاكان قم ( فارسي ) — صفحة 224
مساهمون: عبد الحسين جواهر كلام
ص٢٢٤