نيز رسالهاى در ايضاح كلمات قرآنيه ، اثر ملا محمّد جعفر استرآبادى با قطع جيبى در بيست و شش صفحه ، در سال 1307 ق قلمى كرده است .
نيز رسالهاى در تجويد ، اثر محمّد بن على حسينى جرجانى با قطع جيبى و در حدود پنجاه صفحه ، در سال 1308 ق استنساخ كرده است .
نيز رساله در شرايط اخذ تربت از قبر امام حسين عليه السّلام در سال 1316 ق نوشته است .
نيز اربعون حديثا اثر شهيد اول ، در سال 1335 ق كتابت نموده است .
از ويژگيهاى اين روحانى متقى ، مىتوان به توسل و توكل فراوانش اشاره كرد ، وى بسيار به اهل بيت عليهم السّلام متوسل بود و نيمى از اموال خود را خرج مجالس سيد الشهداء عليه السّلام مىنمود . در مجلس روضهخوانى حال خوبى پيدا مىكرد و در تمام مدت مجلس عزادارى سر پا مىايستاد و حاضر نمىشد كه بنشيند .
در زمان رضا شاه كه نسبت به اهل علم سختگيرى مىكردند و جواز عمامه مىخواستند ، ايشان را كه پيرمردى نودساله بود ، چند بار به شهربانى اراك احضار كردند . اما رئيس شهربانى از ديدن قيافهء روحانىاش با آن كهولت سن ، خجالت مىكشيد و از درب ديگر بيرون مىرفت و رو نشان نمىداد ، گويا ايشان را نديده است . گاهى كه بر ايشان سخت مىگرفتند ، فرزندش آيتاللّه شيخ محمّد على اراكى سعى مىكرد كه جواز پوشيدن عمامه بگيرد ، وى به جاى تشكر مىگفت :
مىخواهيد در توكل من رخنه كنيد . من استخاره كردم و تفأل به قرآن زدم ، اين آيه آمد :
إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا . . .
سرانجام اين روحانى پارسا در سال 1354 ق مطابق با 1314 ش در حدود 99 سالگى از دنيا رحلت كرد . پيكرش در قبرستان حاج شيخ قم به خاك سپرده شد .
فرزندانش :
1 - ميرزا حسين 2 - ميرزا حسن 3 - ميرزا فتح اللّه 4 - آيتاللّه شيخ محمّد على