[ 417 ] عثمان بن عمر بن على بن ابى بكر بن شيرزاد ثعالبى
اديب دانشمند ابو سعيد عثمان بن عمر ثعالبى ، غزنوى مقرى ، به سال 450 ه . در شهر غزنه چشم به جهان گشود . او تحصيلات خود را در اين شهر آغاز كرد و براى تكميل آن راهى بلخ شد و در اين شهر سكنا گزيد . ثعالبى اديبى فاضل ، قاريى با ورع و با علم نحو و ادبيات عرب آشنايى داشت و مانند هر عالم ديگر نيك رفتار بود . او از مردان باحيا و ساكت به شمار مىرفت ، گويا روحيهء انزواطلبى داشت و به دنبال درس و بحث خود بود . تجويد قرآن كريم و ادبيات عرب را تدريس مىكرد و مردم نيز از او بهره مىبردند . از جمله استادان بلخى او مىتوان از ابو القاسم احمد بن محمّد بن محمّد خليلى زيادى نام برد كه كتاب شمايل النبى ابو عيسى ترمذى و كتاب مسند هيثم بن كليب را در محضر او فراگرفت . از استادان صاحبنام غزنه او مىتوان به ابو عمرو عثمان بن مسدد بن احمد بن محمّد دربندى اشاره كرد و از آنها اجازه نقل روايت داشت .
او در سال 536 ه . در شهر بلخ وفات يافت و در مقبره قضات در دروازه بهار بلخ به خاك سپرده شد « 1 » .
[ 418 ] عثمان بن عمر بن على شلگرى بلخى
ابو سعيد عثمان بن عمر شلگرى يكى از علماى بزرگ بلخ بود كه در سال 536 ه .
دنياى فانى را وداع كرد . وى در داخل مقبرهء نوبهار پايينتر از مصلّى سمت راست به خاك سپرده شد . شلگرى در علوم مختلف به غايت متبحّر بود ، بهويژه در علم نحو ، لغت ، قرائت و نيز روايت ، تفسير و حديث مهارت داشت و به كتاب خداوند يعنى قرآن مباهات مىكرد .
از ابو سعيد عثمان بن عمر شلگرى به اسناد خودش از پيامبر نقل مىشود كه رسول
هامش
( 1 ) - التحبير فى المعجم الكبير ، ج 1 ، ص 548 .