تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ علماى بلخ ( فارسي ) — صفحة 455

مساهمون:

ص٤٥٥
يافت ؛ ولى او نيز در 45 سالگى دار فانى را بدرود گفت و در جوار پدر به خاك سپرده شد . از سلطان محمّد دو پسر و يك دختر باقى ماند كه آنها نيز از نظر فضل و كمال شهرت يافتند و نوادگان اين مرد بزرگ و به طور كلى خاندان ضياء الدّين قافله‌باشى از علما و دانشمندان بشمار مىرفتند . « 1 »

[ 276 ] شيداى بلخى

شيدا از شعراى بلخ در قرن دهم بشمار مىرود . وى در شاعرى طبع روان و قريحه‌اى سرشار داشت و از لطيفه‌سرايان عصر خود بود . علاوه بر آن ، علوم معقول و منقول را مىدانست و بنا به گفتهء مؤلّف مذكّر الاحباب او مجمع الفضائل بود و پيوسته به افادهء علوم عقلى و نقلى اشتغال داشت .

[ 277 ] صاحب بلخى

مولانا صاحب بلخى معاصر حكومت تيموريان هرات بود . او به خدمت عليشير نوايى رسيد و از الطاف آن وزير دانشمند برخوردار شد و كتابها و اشعارش را به او عرضه داشت . عليشير نوايى در كتاب تذكره مجالس النفائس كه در شرح حال شعراست گفته است : « بعضى از مطالب مشاراليه را عينا ولى به اختصار و به همان گونه كه نوشته است در اين تذكره آوردم و ترجمهء آنها را خلاف ادب دانستم » . « 2 »
هامش
( 1 ) - مجله آريانا ، سال 11 ، ش 11 ، ص 21 . ( 2 ) - تذكرهء مجالس النفائس ، ص 15 .
تاريخ علماى بلخ ( فارسي ) — صفحة 455 | مهدى رحمانى ولوى / منصور جغتايى