970 ه . ق . دعوت حق را لبيك گفت .
سقّا در شعر و شاعرى از مهارت خاصى برخوردار بود . او ديوانى دارد كه مشتمل بر سى هزار بيت است :
اين ابيات ازوست : « 1 »
نشاط زندگانى با غم مردن نمىارزد * حيات خضر اگر خواهى به جان كندن نمىارزد
به عشرت گر نشينى سالها در بستر راحت * به خشت زير پهلو در لحد خفتن نمىارزد
به علم و فضل اگر علامهء عالم شوى اى دل * به يك حرف از خط اعمال خود خواندن نمىارزد
اگر پشت فلك از بار طاعات تو خم گردد * به ميزان حساب آخر به سنجيدن نمىارزد
به جنّت گر نباشد وعدهء ديدارش اى سقا * تمام حور و غلمانش به يك ديدن نمىارزد
اين ابيات نيز ازوست :
در منزل ليلى نبود لاله دميده * خون دل مجنون بود از ديده چكيده
از ديدهء اغيار به راه تو غباريست * افسوس كه بر خاك رهت چشم رسيده
تا دور شده از خم ابروى تو سقا * قدش چو مه نو به فراق تو خميده
[ 102 ] بياضى بلخى
بياضى بلخى در سرزمين ادبپرور بلخ قدم به عرصهء وجود نهاد . او يكى از شعراى
هامش
( 1 ) - دايرةالمعارف آريانا ، ج 3 ، ص 522 .