بلندآوازهء اواسط قرن يازدهم هجرى بشمار مىرود . بياضى مردى قلندر مشرب بود و به همين سبب به وى لقب ديوانه داده بودند و او را بياضى ديوانه مىخواندند . اين بيت از اوست : « 1 »
اى ز شانه زلفت را ميل عنبر افشانى * زلف عنبرافشانت مايهء پريشانى
[ 103 ] بىبى تردى
بىبى تردى در قيصا كه جزئى از ولايت فارياب است ديده به جهان گشود . او از خويشاوندان مولانا آبهى است و از زنان فاضل عصر خويش در دنياى تاريك آن روزگار بشمار مىرفت . او با همت والاى خود به كسب فضائل و دانش پرداخت . پس از پايان تحصيلات به شعر و شاعرى روى آورد و اشعار فراوانى به تركى و فارسى سرود . از او ديوانى بر جاى مانده است . اين دو بيت به زبان تركى از اوست : « 2 »
صبر تهيپ دوران را دولت تلاش اتيماك كيرا * ميده استاد ايل كتك بيرله معاش اتيماك كيرا
حران نيت اوران ارا دولت تلاش اتيما كيراك * ميده استار كبنك پير لان معاش اتيما كيراك
[ 104 ] بيخودى بلخى
مولانا بيخودى بلخى از شعراى پرشور قرن دهم هجرى بود . اين فاضل ارجمند
هامش
( 1 ) - دايرةالمعارف آريانا ، ج 3 ، ص 557 .
( 2 ) - روضة السّلاطين ، ص 140 .