فرستاده شده بود تأمين شود . « 1 » اردوى شاهزاده در 20 شوال همين سال وارد قم شد و محمد اكبر بعد از زيارت قبر حضرت معصومه سلام اللّه عليها و خلعت دادن به خدمتگزاران مرقد ، از آن شهر به سمت مشهد حركت كرد . « 2 » او در روز ذىحجه به مشهد رسيد و در ابتدا به زيارت حرم حضرت رضا عليه السّلام شتافت در حالى كه توسط متولى و امراى اين شهر مورد استقبال قرار گرفت . در عصر روز عيد قربان كه دوباره به زيارت حرم رفت يك قنديل مشبك طلايى به وزن يكصد و هشتاد و سه مثقال و يك چهل چراغ بلورى وقف روضه منوره كرد و به همراه شاهزاده صفوى كه حاكم مشهد بود دو شب در كشيك حرم خدمت كرد . « 3 »
محمد اكبر براى جبران كمبودهاى مالى خويش دستور داد مقدارى از ظروف و آلات قيمتيى كه به همراه داشت را در ضرابخانه مشهد به سكه تبديل كنند تا بين سپاهيان تقسيم شود .
او در صفر 1108 ه . ق از مشهد خارج شد و بهسوى هرات حركت كرد ؛ مدتى در هرات به تجديد قوا پرداخت و روانه قندهار شد . در 25 صفر وارد اين شهر شد و با وجود اينكه محمد على خان ، بيگلربيگى قندهار از او استقبال كرد اما كمك چندانى براى تجهيز سپاه به او ننمود . يكى از دلايل آن بود كه در اين زمان افاغنه مستقر در قندهار با هند ارتباط حسنهاى داشتند ولى با دربار صفوى در كشمكش بودند ؛ بنابراين وزير شاهزاده گوركانى كه محمد خان نام داشت ، نتوانست نيروى چندانى جمعآورى نمايد . محمد اكبر از قندهار با متحدين خود در هند و بلوچستان از جمله مير محراب بلوچ ارتباط برقرار كرد و با آنها در « شال » وعده ديدار گذاشت . او در ربيع الاول همين سال به سمت اين ناحيه حركت كرد اما وقتى به آنجا رسيد دريافت كه بسيارى از وعدههايى ، كه او به اميد آنها روانه هند شده ،
هامش
( 1 ) - همان / 105 - 107
( 2 ) - همان / 115
( 3 ) - همان / 116 - 118