بهار از خراسان رفت ، سرودن قصيده و خواندن شعر در مجالس مذهبى و اعياد آستان قدس برعهده وى نهاده شد و تا آخر عمر اين وظيفه را به عهده داشت . 4
او به دستور حاج حسين آقا ملك رمان نادر و ستاره را به وزن ليلى و مجنون نظامى در طول چند سال منظوم كرد كه با اين ابيات آغاز مىشود :
اى داده ز ماه تا بماهى * بر هستى ذات تو گواهى
اى هستى و نيستى ز تو هست * بر درگه تو بلندها پست
اين مثنوى در حدود پنج هزار بيت است كه به سرمايه حاج حسين ملك چاپ گرديد . 5 همچنين تاريخ نادرى را در كتابى به نام شاهنامه نادرى در بيست و شش هزار بيت به مدت سه سال به نظم درآورد . از قصايد معروف او چكامه فتح دهلى و راهآهن مىباشد . 6
نادرى براى گرفتن موقوفات عليشاهى اشعار زيادى سرود و در روزنامههاى اوايل مشروطيت به چاپ رسانيد كه اين بيت از مثنوى معروف آن است :
من بنده نبيره دو شاهم * پشمينه بود اگر كلاهم 7
ديوان اشعارش شامل دو جلد بالغ بر 26000 بيت مىباشد 8 . وى در مشهد فوت و دفن گرديد . 9 اگرچه سال وفاتش براى برخى از مورخين معلوم نيست . 10 ولى گلشن آزادى سال وفاتش را اول بهمن 1323 ش . 11 و احمد احمدى بيرجندى سال 1318 ش نوشتهاند . 12 با توجه به اينكه گلشن آزادى معاصر وى بود و اشعارش را در روزنامه گلشن آزادى چاپ مىكرد مىتوان نظر او را پذيرفت . ابيات زير نمونهاى از اشعار وى در مدح و تهنيت ميلاد مسعود حضرت امام رضا عليه السّلام است :
مژده كز ميلاد مسعود امام هشتمين * جلوهگر از پرده شد ديدار ربالعالمين
باز از برج هويت تافت ماهى تابناك * كز فروغ و فر او شد مهر و مه عزلتگزين