اين ابيات از اوست :
پيش ازين كاندر فلك انوار مهر و ماه بود * در سويداى دلم سبحات إلّا اللّه بود
پرده پندار تن تا گشت منشق شد عيان * چهره خورشيد جانم در حجاب ماه بود
از مقامات تبتّل تا مقامات فنا * با همه خوبان دلم در هر نفس همراه بود
تا در پير مغان شد باز بر روى خديو * شد عيانم كين گدا خود خاصه درگاه بود « 1 »
محمد جواد هوشيار
( 39 ) خواجه جعفر ( قرن 11 ه . ق )
خواجه جعفر يا مير محمد جعفر تهرانى شاعر ، طبيب و خطاط « 2 » در اواخر قرن دهم و اوايل قرن يازدهم هجرى در اصفهان مىزيست . طبق گزارش « سيد على حسن خان » ( زنده 1295 ه . ق ) وى سفرى به تهران نمود و در آنجا با ملا خليل اصفهانى « 3 » ديدار داشت . تهرانى به مشهد آمد و مدتى در اين شهر بود تا اينكه درگذشت . « 4 »
اين رباعى از اوست :
اى چرخ تو را عناد با من تا كى * آزار دلم به كام دشمن تا كى
زين مرتبه بلند شرمت بادا * با همچون منى ستيزه كردن تا كى « 5 »
محمد جواد هوشيار
هامش
( 1 ) - همان .
( 2 ) - امين احمد رازى : تذكره هفتاقليم 2 / 1227 .
( 3 ) - آقابزرگ تهرانى : الذريعة 9 / 303 .
( 4 ) - امين احمد رازى : پيشين 2 / 1227 .
( 5 ) - همان .