دشت بياضى ( 999 ه . ق ) ، فيضى دكنى ( 1004 ه . ق ) ، حياتى گيلانى ( 1015 ه . ق ) معاصر او بودند . « 1 »
ثنايى به سال 995 ه . ق « 2 » يا 996 ه . ق « 3 » در لاهور درگذشت و سالها بعد
خواهرزادهاش « مير محمد باقر مشهدى » جسدش را به مشهد منتقل و در اين شهر دفن كرد . « 4 »
ديوان شعر « 5 » شامل قصايد ، غزليات ، قطعات ، رباعيات ، بالغ بر پنج هزار بيت و نيز « اسكندرنامه » ، كه يك « مثنوى حماسى » در هفتصد و پنجاه بيت « 6 » در مدح ابو الفتح ابراهيم ميرزاى صفوى سروده است ، « 7 » از آثار برجاىمانده ثنايى مشهدى مىباشد .
محمد جواد هوشيار
هامش
( 1 ) - صادق كتابدار : تذكره مجمع الخواص / 149 ؛ ذبيح اللّه صفا : پيشين 2 / 779 - 780 ؛ عبد الرفيع حقيقت : فرهنگ شاعران زبان پارسى / 137 .
( 2 ) - ملا عبد النبى فخر الزمانى قزوينى : پيشين / 205 .
( 3 ) - احمد گلچين معانى : پيشين 1 / 259 .
( 4 ) - امين احمد رازى : تذكره هفتاقليم 2 / 735 .
( 5 ) - حاجى خليفه : كشف الظنون 1 / 781 .
( 6 ) - احمد گلچين معانى : پيشين 1 / 259 - 261 .
( 7 ) - صادق كتابدار : تذكره مجمع الخواص / 149 .