داشت . « 1 » و خود را كاتب سلطان مىناميد .
او در دربار سلطان حسين از احترام خاصى برخوردار بود و تمام كتيبههاى مساجد هرات و ديگر آثار خيريه زمان سلطان حسين و وزيرش امير عليشير نوايى به خط نستعليق اوست . سلطان محمدنور ، سلطان محمد خندان ، سلطان محمد ابريشمى ، علاء الدّين محمد ، زين الدّين محمد و محمد قاسم از مشاهير شاگردان او هستند . « 2 » سلطان على بعد از تصرف هرات توسط شاهى بيگ ازبك در سال 913 ه . ق به مشهد بازگشت « 3 » و دهم ربيع الاول سال 926 ه . ق در 85 سالگى درگذشت . خواند مير فوت او را 919 ه . ق نوشته است . « 4 » او در محاذى پايين پاى حضرت نزديك پنجرهى فولاد به خاك سپرده شد . « 5 »
وى شعر مىگفت و رسالهاى در باب خط و تعليم آن به نظم از او باقى مانده است .
از اشعار اوست :
از جوانى به خط بدى ميلم * عشق خط راند از مژه سيلم « 6 »
غلامرضا جلالى مشهدى - سيد برهان الدّين - جلد اوّل
( 116 ) مشهدى - طاهر عطار ( - زنده 1044 ه . ق )
طاهر عطار مشهدى شاعر و از شاگردان امتى تربتى ( زنده 1006 ه . ق ) . وى در مشهد به عطارى مشغول بود و در دوران جوانى در مشهد درگذشت . « 7 » وى صاحبديوان است . « 8 »
هامش
( 1 ) - خواند مير : حبيب السير 4 / 352 .
( 2 ) - محمد على مدرس تبريزى : پيشين 4 / 429 .
( 3 ) - محمد حسن خان اعتماد السلطنه : مطلع الشمس 2 / 721 .
( 4 ) - خواند مير : پيشين 4 / 532 .
( 5 ) - محمد حسن خان اعتماد السلطنه : پيشين 2 / 721 .
( 6 ) - همان .
( 7 ) - محمد طاهر نصرآبادى : تذكره نصرآبادى / 305 ، لطفعلى بيك آذر بيگدلى : آتشكده آذر
/ 76 .
( 8 ) - آقابزرگ تهرانى : الذريعة 9 / 642 .