( 112 ) مشهدى - ابو المعالى ( - بعد از 1145 ه . ق )
ميرزا ابو المعالى مشهدى فرزند سيد السادات ميرزا ابو محمد ، شاعر و از رؤساى خدام آستان قدس رضوى . « 1 » وى در قرن دوازدهم هجرى مىزيست و حزين لاهيجى ( متوفى 1180 ه . ق ) در مدت اقامت سهسالهاش در مشهد كه از سال 1142 تا 1145 ه . ق به طول انجاميد ، با وى معاشرت داشت و خصوصيات اخلاقى وى از جمله صداقت در گفتار و رفتار و برخورد مناسب با مردم را از اخلاقيات او مىداند . « 2 »
از آنجا كه در شرح حال ابو المعالى اشاره دارد كه مدت سه سال در مشهد مانده و ورود او به مشهد 1142 ه . ق بوده است ، بنابراين ابو المعالى مشهدى بايد بعد از 1145 ه . ق فوت كرده باشد .
اين دو بيت از اوست :
ز بس ياد تو در دل نقش ما شد چون نگين ما را * نمىگردد بهجز نام تو حرفى دلنشين ما را
ز دولت نيست جز تشويق خاطر حاصلى ديگر * بزرگى مايه طوفان بود پيوسته دريا را « 3 »
محمد جواد هوشيار
( 113 ) مشهدى - باقر ( - 1070 ه . ق )
ميرزا شاه باقر فرزند ميرزا عرب مشهدى « 4 » شاعر و متخلص به حاصل و از سادات مشهد و خادم آستان قدس رضوى . وى در روزگار پادشاهى جهانگير ( 1014 - 1037 ه . ق ) به هندوستان مهاجرت كرد « 5 » و در آنجا در خدمت شاهزاده « مرادبخش » ( 1068 ه . ق ) قرار گرفت و به نيابت وى به زيارت مشهد آمد « 6 » و به كربلا ، بصره و
هامش
( 1 ) - حزين لاهيجى : تذكره المعاصرين / 189 .
( 2 ) - همان .
( 3 ) - همان / 190 .
( 4 ) - محمد مظفر حسين صبا : تذكره روز روشن / 98 .
( 5 ) - محمد قدرت اللّه گوپاموى : تذكره نتايج الافكار / 189 .
( 6 ) - محمد طاهر نصرآبادى : تذكره نصرآبادى / 140 .