چهار محالى متخلص به « شهاب » و « طغرل » شاعر سرشناس قرن چهاردهم اصفهان . پدرش ميرزا محمود و نيز اجدادش از علماى اصفهان شمرده مىشدند و برخى از آنان به منصب قضاوت در ارتش اشتغال داشتند . وى اهل قريه لاو ، سميرم عليا بود كه در اصفهان متولد شد و چون علاقه فراوان به شعر و ادب داشت غالبا با عمويش تاج الشعراء اصفهانى معاشرت مىكرد و در شعر ابتدا شهاب و بعد از آن طغرل تخلص مىنمود .
بعد از مرگ پدر و عمويش در همان اوايل عمر از اصفهان به شيراز و سپس به تهران و از آنجا به شهرهاى ديگر سفر نمود و بالاخره به اصفهان بازگشت و در دادگسترى به خدمت مشغول گرديد .
وى در روز دوشنبه 13 رجب سال 1332 ه . ق راهى مشهد شد اما در شهر سمنان دار فانى را وداع گفت و جنازهاش به دستور مرتضى قلى خان نايبالتوليه آستان قدس رضوى به مشهد حمل و در پاى پنجره فولاد حرم مطهر حضرت رضا عليه السّلام دفن گرديد . « 1 »
اين مسمّط مولوديه حضرت شاه ولايت را كه سه روز بعد از آن نوروز سلطانى بوده ، سروده است :
فروردينماه جلالى علم جاه افراخت * عالم پير و كهن را به جوانى نوساخت
بر سر بهمن و دى با سپه گشن بتاخت * بهر گرفتن كشور به عدو شمشير آخت
تيره شد چشم سپندار از آنكس نشناخت * همچو از رستم دستان پسر گشتاسب
دست يزدان به جهان مائده بخشيد و نعم * ناميه روح قدس گشت و زمين چون مريم
روح بخشيد صبا همچو مسيحا از دم * بتم اى زلف چليپاى تو چينچين خمخم
بادهام بخش كه ناقوس نوازد ز حرم * در كليساى چمن مرغ بهسان راهب
شد ز مولود على روى زمين خلد آيين * سرو طوبى شد و از بار همه ماء معين
هامش
( 1 ) - ميرزا محمد على حبيبآبادى : مكارم الآثار در احوال رجال 6 / 2072 ؛ سيد احمد ديوانبيگى شيرازى : حديقة الشعراء 2 / 1121 - 1122 .