عبد الرحيم يزدى مجتهد و واعظ ، از علماى سدهء سيزده هجرى است .
در يزد به دنيا آمد ، فقه را از حضور شيخ احمد بن زين الدّين احسائى فراگرفت و در اصول از خدمت شريف العلماء بهره برد . پس از مدتى اقامت در يزد به مشهد آمد و تا آخر عمر در توحيدخانه حرم تدريس مىكرد و در مناسبتهاى خاصّ به موعظه مىپرداخت . چون از مسلك شيخيه پيروى مىكرد با علماى معاصر خود مجالس مناظره داشت تا اينكه به سال 1268 ه ق در مشهد درگذشت .
صاحب الكرام البررة مىنويسد قبر او در سوق الصياغين مشهد الرضا مشهور است . مصائب الائمه در حديث و بيت الاحزان فى مصائب السادات الزمان ، الخمسة الطاهرة من ولد عدنان در مقتل و معين الطالبين در اصول و معين المجتهدين و رسالهاى در صلاة جمعه در فقه از آثار اوست .
الكرام البررة 2 / 723 ، مطلع الشمس / 687 ، تاريخ علماى خراسان / 105 ، الذريعة 15 / 73 ، اعيان الشيعة 7 / 457 ، ريحانة الادب 6 / 389 ، نجوم السرد / 415 ، 421
غلامرضا جلالى
( 453 ) يزدى - عبد اللّه ( 1278 - 1370 ه ش )
شيخ عبد اللّه يزدى فرزند غلام رضا متخلّص به « شهودى » كه او را « قدوة الخطباء و المحدثين » نوشتهاند از گويندگان و وعّاظ نامى خراسان است .
سال 1278 ه . ش در مهرجرد يزد تولد يافت و تحصيلات مقدّماتى خود را در يزد طى كرد سپس به مشهد مقدس