و
( 432 ) واعظ - احمد ( 1240 - 1303 ه ق )
ملّا احمد واعظ فرزند حاج شيخ محمّد حسين واعظ مشهدى از علما و محدثان و واعظان مشهور قرن سيزده هجرى است . در حدود سال 1240 ه ق در مشهد رضوى در خانوادهاى باتقوا ، از مادرى نيكوخصال به نام فاطمه به دنيا آمد . در مشهد به تحصيل پرداخت ، آنگاه به عتبات رفت و بعد از سالها تحصيلات عاليهء مذهبى به مشهد مراجعت نمود . چون فن وعظ و سخنرانى را از خاندانش به ارث برده بود در اين زمينه تبحّرى پيدا كرد و در مشهد به تبليغ و ارشاد مردم پرداخت و بيشتر اوقات بعد از نماز صبح به مدت يك ساعت در مسجد گوهرشاد منبر مىرفت و بااينكه هنگام سخن گفتن عادى لكنت زبان داشت ، اما هنگام ايراد مواعظ هيچگونه نارسايى در بياناتش مشهود نبود .
مىتوان گفت از نظر سخنورى و بلاغت و فصاحت در مشهد بىرقيب بود و به همين مناسبت او را « افصح الواعظين » نيز مىگفتند .
او در فاصلهء سالهاى 1285 تا 1291 ه ق به مكّه معظمه رفت و پس از مراجعت به جرگهء خدام آستان قدس رضوى پيوست . و در 63 سالگى به سال 1303 ه ق در مشهد درگذشت و در مدخل كفشكن سمت راست ايوان طلاى صحن عتيق به خاك سپرده شد .