نوهء دخترى آية اللّه شيخ على اكبر نهاوندى از علما و فضلاى قرن چهاردهم هجرى است .
وى تحصيلات خود را در مشهد و قم به پايان رسانيد و سالها از محضر مرحوم آية اللّه العظمى بروجردى و ساير علماى اعلام قم استفاده كرده ، سپس به مشهد رضوى مراجعت نمود و به خدمات دينى از جمله اقامهء نماز جماعت و درس تفسير و تأليف پرداخت . از آثار چاپشدهء او رموز نماز به يادگار مانده است .
فريد سال 1388 و به روايتى سال 1389 قمرى به علت سكتهء مغزى در تهران از دنيا رفت و جنازهاش را به مشهد مقدس منتقل كردند و در آستان مقدس رضوى به خاك سپردند .
از سرودههاى اوست :
نمكين لب چو بشيرين سخنى باز كند * در درون شور ز اندازه برون ساز كند
بگسلد يكسره شيرازه اوراق وجود * گر دمى پرده براندازد و يك ناز كند
شود آن دم همه آفاق پر از مشك تتار * كه صبا تارى از آن زلف سيه باز كند
عاشقان را رمق از تن شده با شيوه مهر * واى اگر شيوه عاشقكشى آغاز كند
عمر بگذشت و همه روز دهد وعده وصل * من ندانم كه به اين وعده كى انجاز كند
بر در كوى بلا كرد لگدكوب فنا * هركه را خواست به كونين سرافراز كند
عشق رازيست كه پنهان نتوان كرد ز غير * كه عيان هر سر مو قصه اين راز كند
نازنين دست جداگشتهء سقاى حرم * سرّ ناگفته او تا ابد ابراز كند
نچشيد آب و لب تشنه برون شد ز فرات * كه تواند كه چنين همت ممتاز كند