تحصيل كرد . بعد به اصفهان رفت و نزد علماى اين شهر و نيز تهران نزد ميرزا عبد الرحيم نهاوندى و ميرزا محمّد اندرمانى شاگردى و ازآنجا همراه همنام خود مولى على اكبر نهاوندى ، به عتبات عاليات مهاجرت كرد و در سامرا اقامت گزيد و پاى درس ميرزا محمّد حسن مجدد شيرازى شركت كرد و به سال 1308 ه ق به نجف اشرف رفت و نزد سيّد محمّد كاظم طباطبايى يزدى ، محمّد كاظم آخوند خراسانى و شيخ محمد طه نجف و ميرزا حبيب اللّه رشتى و شيخ الشريعة اصفهانى و شيخ محمّد حسن مامقانى و مولى لطف اللّه مازندرانى ، حاج شيخ زين العابدين مازندرانى ، حاج ملّا محمّد ترابيانى ، سيّد ابو القاسم اشكورى ، ميرزا محمّد تقى شيرازى و حاج ملّا حسينقلى همدانى ، معارف الهى را به پايان برد و به درجهء اجتهاد دستيافت . علوم حديث را از حاج ميرزا حسين نورى صاحب مستدرك فراگرفت و بجز وى از ميرزا حبيب اللّه رشتى ، شيخ الشريعة اصفهانى ، سيّد ابو القاسم بن معصوم اشكورى ، سيّد حسين كوهكمرى ، سيّد مرتضى كشميرى اجازه روايت دريافت كرد و به اين ترتيب ايشان در حوزههاى علمى به عنوان يكى از بزرگان علم اشتهار يافت و جامعيتى را به دست آورد كه بعدها با تركيب آنها با علوم عقلى ، شايستگى عنوان علّامه را به دست آورد .
مرحوم آية اللّه شهاب الدّين مرعشى ، در بعضى آثار خود ، ضمن يادآورى اين نكته كه مرحوم نهاوندى با پدر ايشان ، آية اللّه سيّد شمس الدّين محمود حسينى مرعشى نجفى ( م 1338 ه ق ) همدوره و همدرس بوده است ، از شخصيّت علمى او چنين تجليل مىكنند : « كان خرّيتا فى الحديث و مقدماته من الرجال و الدراية فقيها اصوليا متكلما مفسرا » .
علّامه نهاوندى در اواخر ماه ذىالقعده سال 1317 ه ق / 1280 ه ش و به روايت آقابزرگ تهرانى در نقباء البشر در سال 1319 ، با توجه به مرضى كه تن او را رنجور ساخته بود ، به
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 490
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٤٩٠