تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 451

مساهمون:

ص٤٥١
تشكيل جلسات مذهبى و قرائت قرآن مجيد و تربيت جوانان و آشنا نمودن آنان با علوم قرآنى همّت گماشت ؛ و خود نيز در مدت كوتاهى سطوح اوليّه و عاليه را با موفقيّت به پايان رسانيد . سپس به تحصيل دروس خارج فقه و اصول پرداخت و از محضر اساتيدى چند مانند آية اللّه العظمى ميلانى و آية اللّه حاج شيخ غلامحسين تبريزى و آية اللّه حاج شيخ هاشم قزوينى بهرهء وافى و كافى برد و در شمار شاگردان برجستهء آنان درآمد . در كنار تحصيل براثر ذكاوت و هوش سرشارش پس از پايان هر درس به تدريس آن شروع مىنمود و در ايام تبليغ هم به سخنرانيهاى مذهبى و تنوير افكار عمومى مىپرداخت و مىتوان گفت در تمام مدت تحصيلش هم محصّل بود و هم معلّم بود و هم مبلّغ . او با وجودى كه از قدرت علمى برخوردار بود ، هيچ‌گاه اظهار فضل نمىكرد و دائما به سخنان استاد گوش مىكرد . هنگام تدريس هم توجّه خاصى به تلاميذ خود داشت و عنوان كتاب و مطلب برايش مطرح نبود . در اواخر كرسى درس ايشان به علّت كثرت جمعيّت شركت‌كننده به يكى از شبستانهاى مسجد گوهرشاد انتقال يافت . موسويان از مردان سياسى و پيرو خطّ امام قدس سره بود و در سالهاى 1342 و 1343 يكى از مبارزان سرسخت عليه رژيم طاغوت به شمار مىرفت و براثر سخنرانيهاى تندى كه عليه حكومت پهلوى كرد به مدت شش ماه به پادگان نظامى چهل دختر تبعيد گرديد . در آنجا به علّت فضائل اخلاقى و حسن خلقى كه داشت چنان با نظاميان مأنوس شد كه در پادگان ، نماز جماعت و مجلس وعظ و خطابه راه انداخت و بنا بر قول يكى از آنها مىگفت : « ايشان براثر سوابق مبارزاتىشان مىبايست در تك‌سلول مىبودند ، ولى اكنون با اخلاق حسنه‌اى كه دارند در ميان ما مىباشند » . مدرسهء علميهء موسى بن جعفر عليه السّلام كه