فضل اللّه قمقامى بالاروچى فراگرفت .
در روستاى مرزدشت تنكابن كه به سبب حضور مرحوم شيخ كبير حوزهء علمى خوبى داشت ، تا سن 16 سالگى ، برخى مقدمات و بخشى از سطح را آموخت .
سرانجام ربيع الاوّل سال 1349 ه . ق / 1309 ه . ش در 17 سالگى به قم رفت .
رئيس حوزهء علميهء قم ، مرحوم آية اللّه العظمى حاج شيخ عبد الكريم حائرى ، سرپرستى معنوى هر گروه از طلاب را به اعتبار اينكه از كدام منطقهء كشور مىبودند ، به يكتن از مشاهير همان منطقه سپرده بود . و اينان با فعل و عمل و حتى با قول و سخن خويش ، مردانى بزرگ تربيت مىكردند . در كلامشان تأثيرى وجود داشت كه در سخن ديگران ، نبود .
از جملهء اين بزرگان ، مرحوم آية اللّه حاج شيخ على اكبر الهيان معلم بزرگ اخلاق و پرهيزگارى بود كه مرحوم حائرى ، سرپرستى طلاب قزوين و گيلان را به وى ، سپرده بود .
گرمارودى قدرى از سطح و رسائل و مكاسب را نزد مرحوم الهيان خواند .
هوش بسيار و صفاى روستايى و منش ايشان ، توجّه مرحوم الهيان را به او جلب و آن بزرگمرد ، او را به عنوان « هم حجرهء » خود ، انتخاب كرد .
در سال 1315 ه . ش ، مادرش در گرمارود فوت كرد . در تابستان همان سال ، همراه آية اللّه حاج شيخ على اكبر تسخيرى بهطور قاچاق از خرمشهر و اروندرود ، براى ادامهء تحصيل به نجف سفر كرد . در نجف ، نزد آيات عظام : سيّد ابو الحسن اصفهانى خارج فقه و مشكينى و آقا ضياء عراقى خارج اصول و آقا شيخ مرتضى طالقانى خارج اسفار را خواند و از دست آية اللّه العظمى اصفهانى تصديق اجتهاد و اجازه روايت گرفت و به قم بازگشت .
در تابستان 1318 ه . ش با دختر حاج شيخ جعفر روحانى وصلت كرد و پاييز همان سال از راه قزوين ، براى ادامهء تحصيل و نيز تدريس به قم
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 445
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٤٤٥