( 380 ) مشهدى - فضل اللّه ( - 914 ه ق )
شيخ عماد الدّين فضل اللّه مشهدى فرزند خواجه علاء الدّين على بن خواجه كمال الدّين نعمت اللّه برزشآبادى طوسى ، از مشايخ بلندآوازه نيمه دوم قرن نهم و اوايل قرن دهم هجرى است .
وى پس از فراگيرى دانشهاى ظاهرى در اوان جوانى به خدمت شيخ حاج محمّد خبوشانى ، عارف مشهور رسيد و با استمداد از انفاس او به كمالات عالى روحانى دستيافت و اجازهاى از شيخ خود به سال 897 ه ق دريافت كرد .
شرحى بر لوايح شيخ عبد الرحمن جامى دارد كه در آن طريقه جامى را تتبع نموده است . وى سرانجام در سال 914 ه ق به امر شيبك خان ازبك كه به مشهد حمله نموده بود به شهادت رسيد و در حرم دفن شد .
مجالس المؤمنين 2 / 158 - 161 ، شهداى راه فضيلت / 218 ، مطلع الشمس 2 / 698 و 713
ابراهيم زنگنه
( 381 ) مشهدى - محمّد ( 1182 - 1257 ه ق )
مولانا حاج محمّد فرزند حاج شيخ حسن از علما و فقهاى قرن 12 و 13 ه ق بود . در سال 1182 هجرى به دنيا آمد و پس از آموختن مقدمات ، در كربلا خدمت صاحب رياض و شيخ جعفر نجفى كاشف الغطاء به تكميل علوم عاليه پرداخت و به مقام اجتهاد رسيد .
او عالمى فاضل و پژوهشگر دانايى بود كه مشهد را محل سكونت دائم قرار داد و در مسجد گوهرشاد امام جماعت بود .
او در ضمن اقامهء جماعت به تدريس و نيز تأليف و تحقيق اشتغال داشت و تصنيفات عديدهاى از وى به يادگار مانده است ، از جمله : الفيروزجات الطوسيّة شرح بر درّهء مرحوم بحر العلوم ، در حل احاديث مشكله و