روزگار به شمار مىرفت . خود علوم ادب ، بلاغت و منطق تدريس مىكرد .
آقابزرگ تهرانى باب قصر كتاب مطول تفتازانى را مدتى كه به سال 1310 ه ق در مشهد اقامت داشت ، از ايشان استفاده كرد .
وى در حجره سردر مدرسه مستشار تدريس مىكرد و از معمرين و مورد احترام بزرگان شهر بود و حدود سال 1320 ه ق درگذشت .
نقباء البشر 3 / 1095 .
غلامرضا جلالى
( 379 ) مشهدى - فخر الدّين ( - 1097 ه . ق )
از علما و فضلاى مشهد مقدس بوده است . او علوم عقلى را نزد مولى شمس الدّين محمّد گيلانى مشهور به مشهدى فراگرفت و مسلك حكما را داشت .
علوم نقلى را هم از مولى قاضى سلطان محمود شيرازى كه در مشهد مقدس به شغل قضا مشغول بود آموخت ، او از شيخ على سبط شيخ زين الدّين عاملى در مشهد اجازه روايت دريافت كرد .
ميرزا فخر الدّين مشهدى كتابهاى خوبى داشت كه همه به خط مؤلفان تصحيح شده بودند ، در ميان آنها كتابهاى معمولى و نادر هم وجود داشت . از جمله آثار او عبارتند از حاشيه بر شرح لمعه ، رسالهاى در تفسير سوره توحيد ، شرحى فارسى بر كتاب قوشچى در علم هيئت ، شرحى بر كافيه ابن حاجب به زبان فارسى ، رساله در تواريخ وفات علما و مشاهير و حاشيههايى بر كتب متفرقه .
فخر الدّين مشهدى در سال 1097 در مشهد مقدس رضوى درگذشت .
فرهنگ خراسان ، بخش طوس 5 / 564 ؛ رياض العلماء 4 / 417 - 416 ؛ مصنفات شيعه 2 / 308 .
سيد حسن حسينى