عموم مردم بود . در سال 1329 ه ق در بيت علم و عمل زاده شد ، ادبيات را نزد حاج شيخ عبد العلى و ميرزا عبد الجواد اديب نيشابورى فراگرفت و سطح را در حلقهء درس ميرزا محمد باقر ، مدرّس اول آستان قدس رضوى ، آقا شيخ موسى خوانسارى و حاج شيخ حسن برسى شركت جست و معقول را از آقابزرگ حكيم و خارج اصول را از ميرزا محمّد آقازاده آموخت و براى ادامه تحصيل به نجف رفت و در سلك شاگردان آيات سيّد ابو الحسن اصفهانى و حاج آقا ضياء الدّين عراقى درآمد .
پس از مدتى به مشهد بازگشت و خارج فقه و معارف را از محضر آيتاللّه ميرزا مهدى اصفهانى بهره برد و تا مرگ استاد او را رها نساخت .
مرحوم محدث از صاحبنظران عرصه فقه و حديث و خطابه بود و سخنان عميق و معنوى او تأثير انكارناپذير بر دلها مىگذاشت و رمز اين تأثير را بايد در كنارهگيرى او از زرقوبرق دنيا دانست . زهد وى چونان مركبى بود كه وى را در باديهء عشق به سمت معشوق مىكشاند . شبهايش هرگز بىياد خدا نمىگذشت . در منابر چون ذكر مصيبت مىگفت ، خود پيش از ديگران مىگريست .
عمر ايشان روز هفتم ربيع الاول سال 1370 ه ق تنگ غروب آفتاب ، غروب كرد و فرداى آن ، تن آراميافتهاش در صحن نو ، حجره سوم ضلع شمالى به دل خاك سپرده شد .
خورشيد تابان در علم قرآن 18 - 23 .
( 349 ) محقق - بمانعلى ( - 1335 ه ق )
حاجى ملّا بمانعلى معروف به « محقق » از علما و وعاظ معروف مشهد بود و شعر مىسرود . ايشان از دامغان به مشهد مهاجرت كرد و بيشترين بخش عمر خود را وقف تبليغ و ارشاد مردم نمود . تا اينكه روز بيستم شعبان 1335 ه . ق درگذشت و در آستانه مباركه حضرت رضا عليه السّلام دفن شد . شيخ