شهر شهادت چشم به جهان باز كرد ، علوم مقدماتى ، منطق و مختصرى از طب را نزد صدر الاطباء آموخت و علوم دينى را نزد شيخ الاسلام مشهد فراگرفت و عازم نجف گرديد و محضر شيخ هادى تهرانى صاحب محجة العلماء و ميرزا حبيب اللّه رشتى شاگردى كرد و به مشهد بازگشت و به اقامه جماعت در مسجد جامع گوهرشاد ، تدريس ، وعظ و فصل دعاوى پرداخت و كتابى در طهارت و صلاة نوشت و منصب « خادمباشى » حرم را عهدهدار گرديد .
وى از جمله افرادى بود كه پس از واقعه به توپبندى حرم توسط روسها در 1330 ه . ق براى زدودن آثار اين جنايت از حرم مطهر تلاش چشمگيرى داشت . او در 14 رمضان 1341 ه ق دار فانى را وداع گفت و در رواق پشت سر مبارك صفّه مرحوم قوام الملك شيرازى دفن شد . دكتر على اكبر فياض و عبد الحسين مجيد فياض فرزندان ايشان هستند . احكام آستانه مربوط به ايشان و حكم لقب « ثقةالاسلامى » كه همراه با يك خلعت و يك حلقه انگشترى الماس از سوى محمّد عليشاه قاجار فرستاده شده بود در نامه آستان قدس شماره 19 آذرماه 1343 منعكس شده است .
نامه آستان قدس شماره 19 ، سال 1343 ، / 106 - 112 ، شمس الشموس / 87 - 86 .
ابراهيم زنگنه
( 346 ) محامى - غلامحسين ( - 1333 ه ش )
شيخ غلامحسين محامى بادكوبهاى