حائرى يزدى و حاج شيخ محمد رضا اصفهانى بهره برد ، پس از اتمام تحصيلات و دريافت اجازه اجتهاد به شهر تبريز بازگشت و به تدريس ، تبليغ و تحقيق مشغول شد . افزون از 50 مقاله علمى ، تحقيقى نگاشت . ايشان گاهى مقالات خود را با نام مستعار « عطارد » منتشر مىكرد . با مجله رسالة الاسلام كه از سوى الازهر در پايتخت مصر منتشر مىشد ، ارتباط داشت . در كنار فعاليتهاى پژوهشى و تحقيقى به تدريس تفسير قرآن و اخلاق مىپرداخت .
آية اللّه مجتهدى به زبانهاى تركى ، عربى ، انگليسى و فرانسه مسلط بود ، كتابخانه بسيارى بزرگى در تبريز داشت و همواره كتابخانههاى مراكز علمى از جمله دانشگاه را تقويت مىنمود . در مدتى كه در قم مشغول تحصيل بود با حضرت امام خمينى رحمه اللّه روابط دوستانهاى داشت ، در جريان قيام پانزده خرداد و دستگيرى و تبعيد امام خمينى رحمه اللّه از تبريز با صدور اطلاعيههاى مشترك همگام ساير علماى ايران اقدام رژيم پهلوى را نسبت به تبعيد ايشان محكوم كرد .
آية اللّه مجتهدى از علمايى بود كه به خاندان عترت و طهارت عشق مىورزيد و مكرر براى زيارت قبر مطهر امام على بن موسى الرضا عليه السّلام به شهر مشهد مشرف مىشد و در آخرين سفرش در سال 1355 ش كه به مشهد آمده بود پس از چند روز اقامت در اين شهر جان به جانآفرين تسليم نمود و به ديار حق شتافت و پيكرش پس از تشييع در صحن انقلاب ( كهنه ) به خاك سپرده شد . و امروزه مزارش مورد توجه اهل دل است .
ياران امام به روايت اسناد ساواك ، كتاب بيست و نهم 2 / 249 و كتاب 19 / 22 ، مصاحبه با آية اللّه استاد محمّد واعظزاده خراسانى ، كتاب بحران آذربايجان همه صفحات
على سكندرى
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 381
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٣٨١