اوضاع شهر را به دست گرفت .
ميرزا در سال 1269 در سومين سال حيات خود ، پدر را از دست داد و مادر او « حاجيه آقابزرگ » پس از چندى همسر برادرشوهر خود ، حاج ميرزا حسن مشير شد . با اين حال ميرزا هرگز از تحصيل دانش باز نماند و پس از اخذ علوم ادب ، فقه و اصول از محضر حاج ميرزا نصر اللّه عازم نجف شد . وى با ادبا و متفكرين شهرهاى كاظمين و بغداد نيز در ارتباط بود و زبان فرانسه را فراگرفت و از آموزههاى عرفانى ميرزا مهدى گيلانى متخلص به « خديو » متأثر شد .
ميرزاى خديو به پيشنهاد ميرزا حبيب ، همراه ميرزا زين العابدين و ملّا غلامحسين شيخ الاسلام به مشهد آمدند و در مشهد عدهاى به آنها ملحق شدند و در سراجه بيرونى منزل ميرزا هدايت اللّه ، پدربزرگ حاج ميرزا حبيب سكونت اختيار كرده و كتابخانهاى تشكيل دادند ، تالارى براى نشيمن و خلوتگاهى براى عبادت ، آماده ساختند و انجمنى را سامان دادند و طى زمان كوتاهى حاج ملا عباسعلى فاضل و ميرزا محمود قدسى نيز به مجموعه آنها پيوستند و تلاشهاى علمى و عملى اصحاب سراچه در شهر مشهد بازتابى گسترده يافت ، همين امر موجب مخالفت عدهاى از قشريون شد و اصحاب پراكنده گشتند و ميرزا به سامرا رفت و چندين سال در بحث ميرزاى شيرازى حضور يافت و مورد توجه وى قرار گرفت و دو رساله « تعادل و تراجيح » و « لباس مشكوك » را از تقريرات ميرزا فراهم ساخت .
ميرزا حبيب سال 1299 ه ق به مشهد مراجعت كرد و تا سال 1316 به امور دينى مشهد و تدريس مشغول بود .
در ايران و عراق نامور گرديد و با تأكيد او ، شبيهخوانى و تعزيهگردانى و برخى از رسمهاى غلط متوقف شد . همه رياست خراسان به تعبير افضل الملك با ايشان بود .
ميرزا حبيب در سال 1316 ه ق با سيّد ابو القاسم درگزى عارف معروف آشنا شد و چنان تحت تأثير او قرار
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 375
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٣٧٥