مازندران ، به مشهد آمد و چند سالى به تحصيل پرداخت . سپس عازم نجف شد و در درس آيات نايينى ، سيّد ابو الحسن اصفهانى شركت و پس از نيل به درجهء اجتهاد به وطن مراجعت نمود و علىرغم درخواست مردم بهشهر ، سارى و گرگان ، در روستاى كوهستان توطن كرد .
رفتار معنويش مردمان زيادى را مجذوب وى ساخته بود و همه او را « آقاجان » مىخواندند . وجودش منشأ خير و آبادى بود ، در آن روستاى كوچك به تدريج مدرسههاى فضل ، رحمت ، فرح ، خير و جمع ساخته شد و از حوزهء علميه او صدها نفر انديشمند خودساخته بيرون آمد . دانشمند فرزانه شهيد سيّد عبد الكريم هاشمىنژاد از تربيتشدگان مكتب ايشان است .
روزى از علت تأسيس مدارس يادشده و وجه نامگذارى آنها از ايشان پرسيدند ، او جواب داد : چون تصميم گرفتم در كوهستان حوزهاى تاسيس كنم و براى سكونت طلاب مدرسه بسازم استخاره كردم ، آيه آمد :
قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ
( يونس / 58 ) « اى رسول به خلق بگو : شما بايد منحصرا به فضل و رحمت خدا شادمان شويد كه آن مفيدتر از ثروتى است كه بر خود اندوخته مىكنيد » بر اين اساس بود كه پنج مدرسه ساختم .
كرامات زيادى به وى نسبت داده شده است و دو كتاب در شرح زندگى وى به همت دو نفر از فضلاى شمال نوشته و منتشر گرديده است .
آية اللّه كوهستانى ماه ربيع الاول سال 1392 ه ق پس از چند ماه كسالت از دنيا رخت بست و جنازهاش به مشهد حمل و روز نهم ارديبهشت 1351 در رواق دار السياده حرم دفن شد .
گنجينه دانشمندان 3 / 254 - 255 ، مشاهير دانشمندان اسلام 4 / 392 - 393 .
ابراهيم زنگنه
كوهسرخى - ترشيزى - اسماعيل