جهان گشود . وى تحصيلات خود را در قاين ، نزد پدر و برادرش آية اللّه آقا سيّد حسن مجاهد كه اوائل مشروطه ، پس از بازگشت از نجف اشرف در تهران به شهادت رسيد ، شروع كرد . پس از آن نزد مرحوم آقا شيخ محمّد فرزند اسماعيل بيهودى قاينى معروف به حاجى آخوند ، كه از علماى منطقهء قاينات و از شاگردان و صاحب اجازه از مرحوم چارسوقى بزرگ بوده ، تحصيل نمود . بعد در حالى كه 19 سال بيش نداشت به دعوت عمويشان عازم نجف شد و در درس مرحوم آخوند خراسانى شركت جست و مجموعهاى را تدوين كرد كه حاوى نقد و تقرير مباحث محقق خراسانى بود . ايشان با آيات عظام سيّد محمود شاهرودى ، و مرحوم آقا سيّد احمد خوانسارى همبحث بود . در سال 1329 ق كه مرحوم آخوند دار فانى را وداع كرد ، براى ادامهء تحصيل به درس مرحوم آقا شيخ على گنابادى وارد شد ، و تا سال فوت ايشان يعنى 1332 در درس ايشان حضور داشت و پس از فوت استاد ، ايشان براى ديدار خانواده به ايران آمد و در قاينات به دعوت علماء ماندگار شده و در حوزه علميه درس را شروع نمود و تعداد زيادى از طلاب در درس ايشان حضور يافتند .
پس از تخريب حوزهء علميه قاين توسط رضا خان ، با تلاش روحانيون قاين به سرپرستى مرحوم امام ، املاك و موقوفات مدرسه پس گرفته شد و مدرسه مجددا احيا گرديد . مرحوم آية اللّه آقا سيّد حسين امام در سالهاى آخر حيات ، نيز در مسجد جامع قاين ، درس خارج فقه شروع كرد و جمعى از فضلاى قاين در بحث ايشان شركت مىجستند .
ايشان در رجب سال 1374 ق / اسفند 1333 ش براى معالجهء بيمارى ، و زيارت حضرت ابى الحسن الرضا عليه السّلام عازم مشهد شد و براثر كبر سن ، و ضعف جسمانى ، در روز 24 رجب ، دار فانى را وداع گفت و به دستور نيابت توليت وقت آستان قدس رضوى در صحن عتيق دفن گرديد .
مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي ) — صفحة 319
مساهمون: غلامرضا جلالى
ص٣١٩