( 269 ) عصار - سيّد محمّد ( 1264 يا 1265 - 1356 ه ق )
آية اللّه علّامه سيّد محمّد تهرانى لواسانى معروف به « عصّار » و متخلص به « ناظم » و « آشفته » ، فرزند محمود از چهرههاى بلندآوازهء حوزه ، به سال 1265 يا 1264 ه ق در تهران به جهان پا نهاد و دوم ذىالحجه 1340 ه ق پس از تلمذ در محضر آيات ميرزاى شيرازى ، ميرزاى نائينى ، ميرزاى آشتيانى و آخوند ملا محمّد كاظم خراسانى و نيل به درجهء اجتهاد ، به مشهد آمد و با وجود ضعف جسمى و از دست دادن يك چشم به تأليف و تصنيف پرداخت . از آن جمله مىتوان به آثار زير اشاره كرد :
شرحى بر زبدهء شيخ بهايى ، شرح معالم ، تفسيربسم اللّه و فاتحة الكتاب ، شرح لمعه ، حجيت خبر واحد ، مسأله اجزاء ، مسأله بيع به شرط خيار ، مبحث اجتهاد و تقليد ، استصحاب و تنبيهات استصحاب ، البركات الرضويه فى تلخيص الفرائد الاصوليه علامه انصارى ، رسالهاى در تجرّى و كلام اخباريين و ظاهر كتاب رسالهاى در قاعده نفى ضرر ، رسالهاى در مبحث ترتيب ، تقريرات درس ميرزا در وقف ، رسالهاى در مبحث ترتّب ، رسالهاى در عدم اعتبار تساوى سطوح ، رسالهاى در جواز صلاة در لباس مشكوك ، شرح كشف الفوائد علامه ، شرح كشف الريبة فى الغيبة و النميمة ، الالهامات الرضوية فى شرح الزيارة الجامعة الكبيرة ، شرح قواعد شهيد اوّل ، شرح وجيز بر منظومه سيّد بحر العلوم ، وجوه تأمل بر مكاسب مرحوم شيخ مرتضى ، توحيد كمالى و